menu

Hip Hop

سبک موسیقی رپ که در دهه ۱۹۶۰ توسط سیاهپوستان آمریکایی در نیویورک به وجود آمد نوعی سلاح مبارزه جوانان سیاه با تبعیض‌های نژادی رایج در آن زمان بود .گرچه همواره سیاهپوستان را صاحبان موسیقی رپ می‌دانند اما نمی‌توان از نقش آمریکایی‌های لاتینی تبار در زنده نگه داشتن این سبک چشم پوشی کرد، در ثانی رپ در دنیای امروز از چار چوبی که آنرا منحصراً مربوط به سیاهپوستان می‌ساخت خارج شده و به یک شیوه اعتراض برای جوانان جهان تبدیل شده ؛ در واقع هر جا که جوان‌ها هستند و هر کجا که نارضایتی وجود دارد رپ هم بعنوان یک شیوه اعتراض که در قالب موسیقی و در دل کلماتی که به سرعت و پشت سر هم پیاده می‌شوند نهفته‌است ٫ در آنجا حضور دارد. تاریخ رپ : سیاهپوستان بنیان گذار رپ در آن زمان بدلیل نداشتن استطاعت مالی کافی و عدم وجود امکانات لازم، قادر به ضبط آهنگ‌های خود در استدیو نبودند و به ناچار هنر خود را در خیابان عرضه می‌داشتند و به جای استفاده از ساز، دست می‌زدند! (صدای دست زدنی که امروزه در در آهنگ‌های رپ و هیپ هاپ می‌توان براحتی آن را شنید به نوعی احترام به رپرهای اولیـه و بنیانگذاران رپ است) اما بالاخره روزی رسید که رپرها توانستند آهنگ‌های خود را ضبط کنند. موسیقی هیپ هاپ (که به آن رپ یا موسیقی رپ نیز گفته می‌شود یکی از سبک‌های موسیقی عامه پسند است . موسیقی هیپ هاپ از دو بخش اصلی تشکیل شده‌است: رپ (MC) و DJ (ترکیب صدا ). این موارد به همراه رقص و دیوارنویسی همراه هست .در سال ۲۰۰۶، موسیقی رپ پس از موسیقی کلاسیک دومین موسیقی محبوب در ایالات متحده آمریکا بود . اثرات اجتماعی رپ : موفقیت چشمگیر هیپ هاپ --- مخصوصا سبک رپ گانگستری --- اثرات اجتماعی بسیاری نیز در طرز رفتار جوان مدرن داشته‌است. رفتار خواننده های هیپ هاپ در آهنگ های خود و ویدو ها تاثیراتی را بر طرفداران خود می گذارد البته باید این هم گفت که رفتار تعدادی از هنرمندان خاص نمی‌تواند نشان‌دهنده رفتار جامعه هیپ هاپ باشد . به دلیل موفقیت تجاری قابل توجه هیپ هاپ در اواخر دهه نود و اوایل قرن ۲۱، بسیاری از این گونه کلمات در لهجه‌های مختلفی در سرتاسر آمریکا و جهان بکار رفتند و حتی کسانی که از طرفداران هیپ هاپ نبودند از کلماتی مانندdis بارها استفاده می‌کردند. دلیل آن هم ارتباط نزدیک بین آثار هیپ هاپ و لهجه بسیاری از نوازندگان است، انگلیسی محاوره‌ای آفریقایی آمریکایی . سانسور : هیپ هاپ به دلیل بکارگیری الفاظ نامناسب در مقایسه با سایر موسیقی‌های سال‌های اخیر بیش ازهمه با مشکل سانسور مواجه بوده‌است. بسیاری از آثار هیپ هاپ بصورت سانسور شده پخش می‌شوند که طی این سانسورها کلمات مستهجن حذف شده (در حالیکه موسیقی متن حذف نمی‌شود) و یا حتی کلمات و اشعاری کاملاً متفاوت جایگزین آنها می‌شود. نتیجه، که معمولاً باعث می‌شود باقی اشعار نامفهوم شوند و یا با ضبط اصلی کار متناقض باشند . رپ در آسیا : در میان کشورهای آسیایی و جزایر اقیانوس آرام، فیلیپین اولین کشوری بود که موسیقی هیپ هاپ به آن راه پیدا کرد. ژاپن خوانندگان رپ که بصورت مخفیانه کار می‌کردند، شنوندگان محدودی داشتند و در اواسط دهه ۱۹۹۰ گروه معروف teen idol روش جدیدی با نام J-rap را ابداع کردند که در صدر جداول قرار گرفت. در سئول، سن هیپ هاپ کره ای به نوعی از یک پدیده فرهنگی تبدیل شده بود. برخی از هواداران اظهار می‌کنند که هنرمندان هیپ هاپ کره‌ای دارای مهارت‌هایی هستند که با مهارت‌های همتایان آمریکایی خود برابری می‌کند. موسیقی هیپ هاپ در اواسط دهه نود قرن بیستم در کره جنوبی محبوبیت یافت. اجراکنندگان اصلی و مشهور هیپ هاپ کره اغلب شبیه موسیقی آر اند بی یا موسیقی پاپ هستند که در آن هنرمندان سبکهای آواز (ورقص) حرکات رپ را از ایالات متحده تقلید می‌کنند. اجراکنندگان اولیه که بندرت آهنگ هایشان را خودشان می‌نوشتند . رپ در خاور میانه : هیپ هاپ اسرائیل در پایان دهه به تدریج شهرت و محبوبیت یافت و در ایران از سال های اوج این سبک رد آمریکا و به صورت عمده بعد از ترور توپاک شاکور (۱۹۹۶) هیپ هاپ به نسل جدید جوانان ایران معرفی شد.سندی خواننده مرد مشهور ایرانی اولین آهنگ های هیپ هاپ فارسی خود رو در اواسط دهه ۹۰ میلادی ضبط و وارد بازار کرد و به واسطه دست یاقتن به این مهم اولین رپر فارسی خارج از ایران شمرده می شود. در ابتدا هنرمندانی همچون یاشار-شایان، هژیر ، سروش لشکری و گروه زدبازی از پیشکسوتان این سبک موسیقی در ایران بودند. رپ در ایران همیشه قالب گنگستری و یا اجتماعی داشت.از نمونه هنرمندانی که تکیه بر همین مهم داشتند می توان به یاس اشاره کرد . بطوری که مضامین شعر های آنها درد های فعلی جامعه بود. به دلایل غیرمجاز شناخته شدن این سبک موسیقی توسط دولت ایران مجوزی به هنرمندان اینگونه سبک هاداده نشد. برای همین استودیو های زیر زمینی شروع به تولید آهنگ و ضبط آثار برای خوانندگان جوان و اقلب کم سن می کردند. به رقم رعایت نشدن فانون کپی رایت در ایران بیت ها یا همان نسخه بدون کلام خوانندگان مشهوری همچون [امینم] توسط هنرمندان این سبک نوپا در ایران استفاده می شد. مانند استفاده معروف گروه زدبازی. رپ لاتی یا همون Gangsta Rap در ایران : در تهران بیشتر طرفدار دارد که در کل کسایی که رپ فارسی کار میکنن یا درباره دختر میخونن یا رو بیت کاور میخونن که این کار به رپ خیلی صدمه میزند. افرادی که گنگستا رپ کار میکنن فقط در تهران آن هم در جنوب و غرب هست یعنی همان جنوب سرخ و غرب وحشی.کسایی که گنگستا رپ کار میخونن عبارتند از : ایمان اسپید ، رامین سلطان، سهیل خان، محمود کی سی، حامد قانون ، سعید استار، شهروز دووم،کوروش پی تو ، ایدین ، علی عرب ،امیر تو وی ، مهیار بیگ من ،امیر بن بست << تروریست>> گروه بی قانون ( پوریا فستر، علی مارج و دیگر اعضا ) گروه سگ های هار (امیر وحشی،رضا ارشد و ممد ام سیMc)محسن دیرتی ,مجید دارکبوی ,نادر شبرو, امید اسنیف این افراد سبک لاتی دارند و رو دستی در ایران ندارند و تنها کسایی هستند که رپ واقعی در ایران میخوانند.در مییتینگ هایی که در تهران گذاشته میشود میتوانید قدرت گنگستا رپ را با رپ فارسی را حس کنید. از اولین و بهترین آهنگسازانی که در این سبک شروع به همکاری با رپرا کردن معین زددات بود که اوج قدرتش را در آلبوم گنگستا رپ ممد ام سی می توان دید. رسانه های هیپ هاپ : چند مجله بزرگ آمریکایی کار خود را به هیپ‌هاپ اختصاص داده‌اند که از جمله آنها می‌توان به «منبع»، «اکس اکس ال» و «وایب» اشاره کرد. در گذشته، بی ای تی برای مدتها تنها تلوزیونی بود که برنامه‌های هیپ‌هاپ را پخش می‌کرد، اما در سالهای اخیر کانال‌های جاز همچون وی اچ ۱ و ام تی وی بیش از هر ژانر دیگری به پخش برنامه‌های هیپ‌هاپ پرداخته‌اند. بسیاری از شهرها بطور مستقل خبرنامه‌های هیپ‌هاپ دارند و این در حالیست که درتعدادی از کشورها مجله‌های هیپ‌هاپ در سطح تیراژ ملی منتشر می‌شوند. قرن بیست‌ویکم با ظهور رسانه‌های آن‌لاین همراه شده‌است و امروزه سایت‌های طرفدارهیپ‌هاپ هر روزه خبرهای دنیای هیپ‌هاپ را بطور جامع پوشش می‌دهند.